E-Government και Ψηφακή Δημοκρατία στην εποχή του Web 2.0: Μπορεί το Διαδίκτυο να αλλάξει την πολιτική και την πολιτική επικοινωνία; Ουτοπία ή το τέλος του «μύθου» της πολιτικής απάθειας των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων;
Θα ισχυριστώ το αντίθετο από όσα κατά καιρούς γράφονται για το «τέλος της πολιτικής» και της λεγόμενης πολιτικής απάθειας των πολιτών. Επι σειρά ετών, μέσα απο διαδοχικές έρευνες γνώμης, καταγράφεται η απογοήτευση και η αποστασιοποίηση των πολιτών απο την τρέχουσα άσκηση πολιτικής, ο χαμηλός βαθμός εμπιστοσύνης τους προς τα πολιτικά κόματα και τους πολιτικούς, και προς τα Μέσα, η δυσαρέσκεια τους για την άσκηση απόμακρης και αναποτελεσματικής δημόσιας διοικησης αλλά και η συστηματική αποχή τους από τις παραδοσιακές μορφές παθητικής πολιτικής συμμετοχής, όπως είναι οι πολιτικές συγκεντρώσεις. Οι πολίτες παίρνουν το λόγο και επιλέγουν όλο και περισσότερο τις πιο διαδραστικές μορφές πολιτικής και διακυβέρνησης. Η σκέψη μου είναι οτι οι πολίτες ποτέ δεν έγιναν απολίτικοι, αδιάφοροι για τα κοινά και τις δημόσιες υποθέσεις, για τα σημαντικά ζητήματα και προβλήματα της πολιτικής που έχουν σημασία για τη ζωή τους, σήμερα και στο άμεσο μέλλον. Απομακρύνθηκαν όμως από όσα η πολιτική και οι πολιτικοί δεν άλλαξαν παραμένοντας ερμητικά κλειστοί σε ένα δικό τους σύμπαν αυτοεπιβεβαίωσης, χωρίς κανένα ρίσκο, καινοτομία ή και όραμα.
Οι ψηφιακές πολιτικές καμπάνιες, οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, οι ψηφιακές διαμαρτυρίες και η συγκέντρωση υπογραφών υποστήριξης ή αντίθεσης σε πολιτικές αποφάσεις, τα blogs των πολιτικών αλλά και τα blogs των πολιτών, ο άμεσος ζωντανός διάλογος καί η αντιπαράθεση πολιτικών-πολιτών μέσω του YouYube, ακόμα και η σύνδεση της εικονικής Second Life με την πραγματική πολιτική ζωή -χαρακτηριστική ήταν αξιοποίηση της τόσο στην περασμένη διάσκεψη του Davos όσο και στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ- όλες αυτές οι εξελίξεις, στο πεδίο των νέων μέσων κοινωνικής δικτύωσης και συμμετοχής των πολιτών στη δημόσια ζωή, φέρνουν την πολιτική στο προσκήνιο της καθημερινής ζωής μέσα απο ένα διαφορετικό δρόμο.
Είναι ουτοπία να προσβλέπουμε στην ανανέωση την πολτικής από τους ίδους τους πολίτες με τα νέα ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συμμετοχικής δημοκρατίας που έχουν πλέον στη διάθεσή τους;