Ενας εκρηκτικός συνδυασμός, η μεγάλη χρηματοοικονομική κρίση αλλά και η κρίση νομιμοποίησης του πολιτικού μας συστήματος- με έμφαση στα ζητήματα της διαφάνειας, της  λογοδοσίας, της εμπιστοσύνης, της ενδυνάμωσης των δημοκρατικών θεσμών αλλά και του μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης-  μας ωθούν να αναζητήσουμε νέους τρόπους  πολιτικής και οικονομικής σκέψης και δράσης με κύριους άξονες: την βιώσιμη ανάπτυξη, την ανοιχτή διακυβέρνηση, την υπευθυνότητα, τη διαφάνεια, την κοινωνική,  θεσμική και επιχειρηματική καινοτομία.

Παραδοσιακά αναμένουμε από τις πολιτικές και  πνευματικές ηγεσίες ή τους ειδικούς  νέες ιδέες και ρεαλιστικές προτάσεις για να διαχειριστούμε τα σύνθετα προβλήματα ,  τις κρίσεις και τις προκλήσεις του νέου αιώνα που διανύουμε.

Σήμερα όμως,  στηριζόμαστε όλο και περισσότερο στη συλλογική ευφυία των πολλών.  Οι ψηφιακές τεχνολογίες κοινωνικής δικτύωσης, συμμετοχής και συνεργασίας, διευκολύνουν την οργάνωση αυτότονομων πρωτοβουλιών πολιτών. Τους δίνουν τη δυνατότητα να παράγουν ενδιαφέρουσα πολιτική σκέψη και να προτείνουν ρεαλιστικές λύσεις, οι οποίες, υπό ορισμένες προυποθέσεις,  είναι εφάμιλες ή και «σοφότερες» των προτάσεων των ειδικών ( James Surowiecki, The Wisdom of Crowds. http://www.amazon.com/Wisdom-Crowds-James-Surowiecki/dp/0385721706).  

Μέσα σε αυτή τη διττή συγκυρία, της κρίσης, της πολιτικής αμηχανίας αλλά και των νέων προοπτικών που μας ανοίγονται, είναι σημαντική η παρέμβαση που επιχειρεί η ελληνική  δικτυακή καμπάνια  «4Δ-Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα», που είναι σε εξέλιξη τους τελευταίους μήνες. Ξεκίνησε  από bloggers  και ενεργούς πολίτες μέσα στο Διαδίκτυο. Σταδιακά κερδίζει ευρύτερο ενδιαφέρον και υποστήριξη.

Στόχος της καμπάνιας είναι να θέσει στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης (με βάση την Κοινοτική Οδηγία 2003/98/ΕΚ, η οποία έχει κυρωθεί από τη χώρα μας το 2006 ) την  αναγκαιότητα – πολιτική και αναπτυξιακή- δημιουργίας  δημόσιων βάσεων δεδομένων στις οποίες οι δημόσιοι φορείς θα παρέχουν στους πολίτες ελεύθερη ηλεκτρονική πρόσβαση σε όλα τα δεδομένα που διαθέτουν και κυρίως θα επιτρέπουν τεχνικά (μέσω APIs- Application Programming Interfaces) την επαναχρησιμοποιήση τους (re-use) απο τους ίδιους τους πολίτες.

Οι μέχρι τώρα εφαρμογές σε portals συνιστούν  κυρίως γραφειοκρατική και δύσχρηστη ηλεκτρονική «απεικόνιση» δημόσιων δεδομένων, τα οποία συνεχίζουν να παραμένουν «ερμητικά κλειστά» για τους πολίτες που θα ήθελαν να τα επαναχρησιμοποιήσουν

Υπάρχει ένα πολιτικό διακύβευμα εδώ.
Το θέμα της διαφάνειας, της δημόσιας λογοδοσίας και της ευθύνης των δημόσιων φορέων και οργανισμών προυποθέτει το άνοιγμα των δημοσίων δεδομένων. Αν απαιτούμε σήμερα απο τις επιχειρήσεις να υιοθετούν τους κανόνες της διαφάνειας και της ευθύνης ως σύγχρονο μοντέλο εταιρικής διακυβέρνησης, δεν μπορεί παρά να ισχύει ακόμα πιο επιτακτικά αύτη η απαίτηση για το κράτος, τους δημόσιους φορείς και τους οργανισμούς

Τόσο η καμπάνια 4Δ όσο και η κοινοτική οδηγία, ουσιαστικά θέλουν να λειτουργήσουν ως καταλύτες αλλαγής και μετασχηματισμού των κλειστών και αδιαφανών συστημάτων διοίκησης. Επαναπροσδιορίζουν την πληθώρα των στοιχείων που συλλέγει το δημόσιο ως δημόσιο αγαθό, που ανήκει στους πολίτες, το οποίο αν διατεθεί ελεύθερο, εκείνοι  μπορούν να παράγουν περαιτέρω αξία για την κοινωνία και την οικονομία μέσω της δημιουργικής επαναχρησιμοποίσης του.

Με την εξαίρεση των προσωπικών δεδομένων και των ευαίσθητων πληροφορίων για την εθνική ασφάλεια, το άνοιγμα των δημόσιων δεδομένων  δημιουργεί τις προυποθέσεις:

  • για την άσκηση ουσιαστικότερου δημοκρατικού ελέγχου από τους ίδιους τους πολίτες
  • τη βελτίωση του κλίματος εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς και τους διοικητικούς οργανισμούς και θεσμούς
  • την παραγωγή πολιτικής «από τα κάτω»
  • την ανάπτυξη της επιχειρηματικής καινοτομίας

Τί θα λέγατε για ένα website που με βάση τον ταχυδρομικό σας κώδικα θα σας έδινε όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για την περιοχή σας; Η για ένα website που θα έδειχνε πού προσφέρονται θέσεις εργασίας ή θα παρείχε όλη την πληροφόρηση για  τις επενδυτικές ευκαιρίες  σε όλη τη χώρα; Η για έναν συνεχώς ενημερωμένο χάρτη εγκληματικότητας ανα περιοχή;

Αυτές είναι μερικές ιδέες πολιτών για τις νέες δικτυακές υπηρεσίες που θα ήθελαν να δουν να δημιουργούνται  μέσα από ην επαναχρησιμοποιηση των  ανοιχτών δημόσιων δεδομένων στη Μ. Βρετανία.  Συμμετείχαν στον διαγωνισμό της βρετανικής εφημερίδας The Guardian, η οποία έχει ξεκινήσει μια αντίστοιχη καμπάνια με τα 4Δ ήδη  από το 2006, με σύνθημα «Ελευθερώστε τα Δεδομένα μας». Δείτε εδώ το website/ blog της καμπάνιας αλλά και τον πλούτο των δημιουργικών και καινοτομικών προτάσων των πολιτών που έχουν τεθεί σε ψηφοφορία.
http://www.freeourdata.org.uk/blog/?p=238

Το άνοιγμα και η δυνατότητα επαναχρησιμοποίσης των δημόσιων δεδομένων  απαιτεί ισχυρή πολιτική βούληση. Είναι πολιτική προκληση  να αντιμετωπισθεί μια εδραιωμένη κουλτούρα μυστικότητας και αδιαφάνειας,  έλλειψης πνεύματος συνεργασίας μεταξύ δημόσιων υπηρεσιών (απαραίτητη για τη δημιουργία ανοιχτών βάσεων δεδομένων), που ενισχύει τη γραφειοκρατία και την πολιτική διαφθορά αλλά και την απουσία εμπιστοσύνης στους πολιτικούς θεσμούς και το κράτος.  

Το πολιτικό «στοίχημα» της καμπάνιας «4Δ- Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα» θα είναι να συμβάλει,  αφενός στην ενημέρωση πολιτών και πολιτικών, αφετέρου, να δυναμώσει την πολιτική βούληση ώστε να έχουμε σύντομα  τις πρώτες ουσιαστικές εφαρμογές και βέλτιστες πρακτικές.  Ασφαλώς θα απαιτηθεί αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους.  Τις χρειαζόμαστε αυτές τις «νησίδες επιτυχίας» ως έναν οδηγό για να περαιτέρω διάχυση των θετικών αποτελεσμάτων. Αυτή είναι και η κυρίαρχη πρακτική διεθνώς.

Ωστόσο, εδώ θα ήθελα να συγκρατήσω την παρατήρηση της καθηγήτριας Καλλιόπης Σπανού στο άρθρο της για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, (http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20081003&nid=9961866&sn=ΚΥΡΙΟ%20ΤΕΥΧΟΣ&spid=1478)  η οποία ενω βλέπει σε αυτή μια ευκαιρία ανασχεδιασμού της Διοίκησης στην κατεύθυνση της ορθολογικότερης, ταχύτερης, διαφανέστερης λειτουργίας», παρατηρεί ωστόσο το «παράδοξο να δημιουργούνται νησίδες επιτυχούς λειτουργίας ενώ το υπόλοιπο σύστημα παραμένει σε χαμηλό επίπεδο».

Η καμπάνια 4Δ συνιστά η ίδια ένα καινοτόμο μοντέλο  αυτο-οργάνωσης των πολιτών που  προχωρά πέρα από τους παθητικούς τρόπους πολιτικής «συμμετοχής», και οι οποίοι έχουν χάσει πλέον το έρεισμα τους στην κοινωνία.

Ο διαλογος, η ανταλαγή ιδεών, η διαμόρφωση των θέσεων της καμπάνιας, οι δράσεις της, αναπτύσσονται σε  ένα wiki ( http://ourdata.pbwiki.com/ ), που συνιστά πλατφόρμα συνεργασίας για όσους επιθυμούν να συμμετέχουν ενεργά στη διαδικασία  Παράλληλα η  καμπάνια έχει δημιουργήσει ένα website ενημέρωσης και blog στη διεύθυνση http://www.publicdata.gr,  ένα  facebook group εδώ: http://www.new.facebook.com/group.php?gid=24884094641, ενώ συγκεντρώνει υπογραφές υποστήριξης εδώ: http://www.gopetition.co.uk/online/21548.html.

Η καμπάνια 4Δ διεκδικεί τη θέση της στην κεντρική πολιτική σκηνή.

# re: «Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα». Μια καμπάνια ενεργών πολιτών στο Διαδίκτυο. Διαφάνεια, λογοδοσία, καινοτομία.
|
5/10/2008 9:07 μμ
Πολύ καλή η παρουσίαση.
Εύχομαι και για αντίστοιχο αποτέλεσμα, για το οποίο θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Ελπίζω να ακολουθήσουν πολλοί, για να υπάρξει έτσι και η απαραίτητη 'πίεση' προς τους όποιους αρμόδιους για την εφαρμογή στην πράξη της δημοσιοποίησης.
# re: «Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα». Μια καμπάνια ενεργών πολιτών στο Διαδίκτυο. Διαφάνεια, λογοδοσία, καινοτομία.
|
31/10/2008 9:49 πμ
Είναι δεδομένο πως η ανάπτυξη μεθόδων διαδραστικής επικοινωνίας μεταξύ των διαφόρων δημοσίων υπηρεσιών, είναι ικανή να μειώσει φαινόμενο γραφειοκρατίας, αδιαφάνειας και διαφθοράς. Η ύπαρξη μιας κοινής βάσης δεδομένων εξατομικεύει την παροχή υπηρεσιών, μειώνει τον όγκο των απαιτούμενων δικαιολογητικών και επιταχύνει διαδικασίες που αφορούν την εξυπηρέτηση του πολίτη από το κράτος. Παρόλαυτα είναι αναγκαία η θέσπιση και ο σαφής καθορισμός των δεδομένων που θα χαρακτηριστούν ως δημόσια και θα είναι διαθέσιμα και προσβάσιμα για κάθε υπηρεσία. Για παράδειγμα το καθαρό εισόδημα ενος πολίτη μπορεί να είναι χρήσιμο για οικονομικές υπηρεσίες (εφορίες, ασφαλιστικά ταμεία κ.τ.λ.), αλλά από την άλλη πλευρά είναι άχρηστο εως και επικίνδυνο αν δημοσιοποιηθεί σε νομαρχίες ή στην πολεοδομία. Επίσης ένα δεδομένο όπως π.χ. η οικογενειακή κατάσταση τι είναι δημόσιο ή ιδιωτικό? Κανονικά πρέπει να είναι ιδιωτικό αλλά μέχρι σήμερα εγγράφεται σε όλα τα δημόσια έγγραφα και πιστοποιητικά.
Παράλληλα πριν από την εφαρμογή τέτοιων μέτρων πρέπει να διασφαλιστεί στο έπακρο η ασφάλεια των δημοσίων δεδομένων. Πρέπει δηλαδή να υπάρχουν αδιαπέραστα τείχη προστασίας για αποφυγή εισβολής στη βάση δεδομένων. Ασφαλώς ένα τέτοιο λειτουργικό σύστημα προϋποθέτει αναπτυγμένη τεχνολογικά υποδομή δικτύου και άκρως εξειδικευμένο προσωπικό, κάτι που μέχρι στιγμής δεν χαρακτηρίζει τον ελληνικό δημόσιο τομέα. Ακόμα και τα δημόσια δεδομένα αν διαρρεύσουν με κάποιο τρόπο σε τρίτους, θα έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα ακόμα και εθνικής ασφάλειας. Έχουμε πρόσφατα παραδείγματα όπου ιδιωτικές εμπορικές εταιρείες, υπό το πρόσχημα ανάπτυξης πελατολογίου ή ακόμα και σύνταξης τηλεφωνικών καταλόγων, απέκτησαν με άγνωστο αλλα σίγουρα παράνομο τρόπο προσωπικά δεδομένα από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες.
Συμπερασματικά η Ελλάδα δεν έχει ακόμα την υποδομή να αναπτύξει τέτοια συστήματα ηλεκτρονικής καταχώρισης των πολιτών και δεν υπάρχει και το κατάλληλο νομικό πλαίσιο. Επίσης επειδή κατέχουμε και την πρωτιά σε θέματα διαφθοράς και αδιαφάνειας καλό είναι να μην σπεύσουμε να υιοθετήσουμε άκριτα θεσμούς και διαδικασίες άλλων χωρών. Οι πολίτες μπορούν ελεγχθούν και χωρίς να είναι ηλεκτρονικά φακελλωμένοι. Όλα είναι θέμα βούλησης των εμπλεκομένων φορέων και των ατόμων που διαχειρίζονται, σε δημόσιο επίπεδο, τα δεδομένα των πολιτών. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση υπό το πρόσχημα της καταπολέμησης της διαφθοράς να δημοσιοποιούνται τα προσωπικά στοιχεία των πολιτών. Τόσο το κράτος όσο και η κοινωνία ξέρουν ποιοί παρανομούν. Γνωρίζουν απολύτως όλα τα στοιχεία τους. Η μη εκδίωξη τους δεν οφείλεται σε έλλειψη πληροφοριών αλλά σε παρακώλυση εκ των άνω των ελεγκτικών μηχανισμών καθώς και σε έναν αδικαιολόγητο εφησυχασμό και ανοχή των πολιτών.
Το δικό σας σχόλιο
Τίτλος:
Όνομα:
E-mail:
Διεύθυνση web:   
Προσθέστε το σχόλιό σας (μέχρι 1.000 χαρακτήρες)
 
 
 
Παρακαλώ, προσθέστε τους αριθμούς 8 και 7 και πληκτρολογείστε την απάντηση εδώ:
το προφίλ του blog
Επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Περιοχές ενδιαφερόντων: εφαρμοσμένη επικοινωνία, κοινωνική ευθύνη οργανισμών και επιχειρήσεων, διαχείριση κρίσεων, επικοινωνία των επιστημών