Την τελευταία χρονιά η Ελλάδα γνώρισε μια πρωτοφανή έκρηξη της δημόσιας ενασχόλησης με την Ιστορία, με αφορμή ένα σχολικό εγχειρίδιο και με σημείο αιχμής τον τρόπο που διδάσκεται η Ιστορία στα παιδιά. Ο δημόσιος διάλογος διεξήχθη με πάθος, το οποίο κατέληξε και σε ακρότητες, και πάντως υπήρξε κατ΄ ουσίαν πολιτικός, ανεξάρτητα από τη χρήση επιστημονικών ή ψευδοεπιστημονικών επιχειρημάτων. Η πολεμική περί την Ιστορία, καθώς και ειδικότερα περί τη σχολική Ιστορία, αποτελεί διεθνές φαινόμενο και όχι μια ακόμη ελληνική «ιδιαιτερότητα».