Είσοδος μέλουςΕίσοδος μέλους Εγγραφή Νέου Μέλους

ΦΑΚΕΛΟΣ
ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ - Τεύχος 04/4/2008
Ιστβαν Λάζλο Γκέχερ Ποιητής
Πιστεύω στον αναγνώστη. Η σχέση του συγγραφέα με τον αναγνώστη είναι όπως η σχέση ενός παιδιού με έναν ενήλικο. Ως συγγραφέας πρέπει να πιστεύεις στον αναγνώστη, ειδάλλως σύντομα θα πεθάνεις από πείνα, μοναξιά ή συναισθηματική εγκατάλειψη. Ο αναγνώστης σε φροντίζει, σε κανακεύει και σε αναθρέφει, υπηρετεί τις ανάγκες σου, δυναμώνει τις αδυναμίες σου, ανέχεται τις ακρότητές σου και στο τέλος σε αφήνει μόνο και σε βαραίνει ακόμη περισσότερο μ΄ ένα κληροδότημα καλής θέλησης, πίστης και σεβασμού.
Ε & Δ (Ερωτήσεις και διηγήματα)
Αλεξ Επστάιν Πεζογράφος
Τα διηγήματά σας είναι πολύ σύντομα.Σας πειράζει αν ο κόσμος τα χρησιμοποιεί ως SΜS; Καθόλου. Ειδικά αν στείλουν το διήγημα με τίτλο Ανεπίδοτο Γραπτό Μήνυμα. «Μερικές φορές, αν και όλες οι μπαταρίες υποτίθεται ότι έχουν αφαιρεθεί και σταλεί σε διαφορετική αποθήκη, ένας σύντομος ήχος ξεπηδάει από ένα τηλέφωνο στην αποθήκη με τα αποσυρμένα κινητά. Τότε, ο νυσταγμένος φύλακας εντοπίζει την αυθάδη συσκευή και σβήνει ένα ακόμη ερωτικό μήνυμα που δεν έφτασε στον προορισμό του».
Εκατερίνα Ταρατούτα Πεζογράφος, φιλόσοφος
Καθένας από εμάς εκφράζει κάθε τόσο την επιθυμία να κάνει λίγο πιο «πιπεράτη» την πίτα της καθημερινής του ρουτίνας. Τι είδους μπαχαρικό θα μπορούσαμε λοιπόν να διαλέξουμε σε αυτή την περίπτωση; Και σε τι μορφή θα επιλέγαμε να το χρησιμοποιήσουμε; Μήπως ένα μπαχαρικό μόνο στα λόγια; Ή μήπως ένα πιο πραγματικό, δραστικό καρύκευμα στην πράξη; Φοβάμαι ότι πολύ λίγοι άνθρωποι διασαλεύουν έμπρακτα τον οικείο κόσμο τους, έστω και παροδικά. Αυτά τα παιχνίδια συνήθως κοστίζουν πολύ ακριβά.
Αφιέρωμα
ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ - Τεύχος 04/4/2008
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Μπέττυ Τσακαρέστου Eπίκουρη Kαθηγήτρια στο Παντείο Πανεπιστημίο
ΗΕταιρική Κοινωνική Ευθύνη μέσα σε μία δεκαετία αναδείχθηκε σημαντικό ζήτημα διαβούλευσης στη διεθνή πολιτική και επιχειρηματική σκηνή, διαμόρφωσε ένα νέο ακαδημαϊκό πεδίο έρευνας και μελέτης στα κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου και αποτέλεσε την κύρια στρατηγική επιλογή για την ανάπτυξη της Ευρώπης τον 21ο αιώνα. Με αφετηρία τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβόνας το 2001, έλαβε τα χαρακτηριστικά ενός ορμητικού «κύματος»- «ευρωπαϊκό κίνημα» χαρακτηρίστηκε από αρκετούς σχολιαστές- καθώς συνδέθηκε με τους στόχους της αειφόρου ανάπτυξης και της βιώσιμης ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο ρευστό και απρόβλεπτο παγκόσμιο περιβάλλον.