Είσοδος μέλουςΕίσοδος μέλους Εγγραφή Νέου Μέλους

ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ - Τεύχος 06/8/2010
ΜΕ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ
ΑΝΝΑ ΛΥΔΑΚΗ ΑΝ. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ, ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Την εποχή των Φώτων και των επιστημονικών ανακαλύψεων, τον 17ο αιώνα,συντελείται ταυτόχρονα και «η πλέον θεμελιώδης τραγωδία του πνεύματος στη διαδικασία του πολιτισμού εν γένει ίσως», γράφει ο Ζίμελ.«Είναι το γεγονός ότι το μέρος ενός όλου,ο άνθρωπος,μετατρέπεται σε αυτόνομο όλον,αποσπώμενο από το πρώτο και αξιώνοντας απέναντί του ένα δικό του δίκαιο...». ( Περιπλάνη ση στη νεωτερικότητα, Αλεξάνδρεια 2004,σ. 179 κ.ε.). Αναφερόμενοι στην ίδια εποχή οι Χορκχάιμερ ...
Θ. Π. ΤΑΣΙΟΣ ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
1. «Και τί μας νοιάζουνε εμάς τα άλλα ζώα;» Την ίδια ερώτηση θα έκαναν κι οι Τυ ραννόσαυροι - άν δέν είχαν εξαλειφθεί απο προσώπου Γής. Και την ίδια ακριβώς ερώτηση θα κάνει κι εκείνο το βιολογικό είδος που θα μυρμηγκιάσει αργότερα τον πλανήτη, μετά την προβλεπόμενη εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους. Εσείς όμως, σ’ αυτό το μεταξύ, τί απά ντηση θα νοιώθατε πως θέλετε να δώ σετε; Πιθανώς μίαν απ’ τις επόμενες εναλλακτικές, ίσως: - Η ζωή είναι ενα Σκάνδαλον, συμπα ...
ΓΙΑ ΤΑ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΤΩΝ ΖΩΩΝ!
ΕΥΘΥΜΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Tο να συζητάει κανείς για τα «δικαιώματα των ζώων» στην εποχή μας, που καταπατούνται πολλά από τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, θα μπορούσε να θεωρηθεί προκλητικό. Η ανεργία και η επισφάλεια είναι κυρίαρχες και στη χώρα μας, όπου κάποια από τα ανθρώπινα δικαιώματα μοιάζουν να αποτελούν πολυτέλεια σε όλον τον πληθυσμό της χώρας, γηγενείς και μετανάστες. Ο τρόπος με τον οποίο είναι διατυπωμένοι οι παραπάνω ισχυρισμοί θα έδινε λαβή, σε πολλούς οικολογούντες, για ...
Μ. Γ. ΜΕΡΑΚΛΗΣ ΟΜΟΤΙΜΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Αλλοτε, ως την αρχή περίπου του Δεύτερου μεγάλου πολέμου, τα παιδιά των λαϊκότερων συνοικιών είχαν παιχνίδι τους να κυνηγούν στους δρόμους γάτες και αδέσποτα σκυλιά, να τα βασανίζουν και να τα σκοτώνουν με πέτρες, σφεντόνες και μ’ οποιοδήποτε άλλο πρόσφορο μέσο και τρόπο. Ο ανεπανάληπτος Μιχαήλ Μητσάκης, ιδιοφυής ηθογράφος της Αθήνας των ύστερων δεκαετιών του 19ου αιώνα, που εκδήλωσε επανειλημμένα στα γραπτά του τα φιλοζωικά αισθήματά του, αποτύπωσε το 1893 στην ...
ΠΕΡΙ ΠΤΗΝΟΦΙΛΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΖΩΟΦΙΛΙΑΣ, ΓΕΝΙΚΩΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΛΑΜΠΡΕΛΛΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Οι άνθρωποι, πολλοί άνθρωποι, σήμερα μάλιστα περισσότερο από ποτέ άλλοτε, ομολογούν με κάθε τρόπο και το εκδηλώνουν, το φανερώνουν με ποικίλους τρόπους, την αγάπη τους για τα ζώα, τη φιλία τους (εκλαμβάνεται ως συνώνυμο) για τα ζώα. Αλλοι εκδηλώνουν την αγάπη αυτή, καθιστώντας τα ζώα και τα πτηνά κατοικίδια - ο κατάλογος πλέον ολοένα και διευρύνεται (πολύ πέραν του σκύλου, της γάτας και του καναρινιού) σε όλο και πιο εξωτικές, εκκεντρικές επιλογές, όπως συχνά το lifestyle επιτάσσει.
ΠΟΠΗ ΑΛΕΒΙΖΑΚΗ ΗΘΟΛΟΓΟΣ, ΔΡ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
Η μεγάλη αύξηση ζώων συντρο φιάς στον δυ τικό κόσμο (μόνο στις ΗΠΑ το 1996 υπήρχαν 11εκατ. σκύλοι και γάτες) προκάλεσε το ενδιαφέρον για τον ρό λο τους στη σύγχρονη κοινωνία. Το 1992 ιδρύθηκε στο Κέιμπριτζ η Διε θνής Εταιρεία Ανθρωζωολογίας (ΙSΑΖ) με σκοπό την ενιαία μελέτη των ψυχο κοινωνικών σχέσεων ανθρώπων και ζωντανών. Ακολούθησε η έκδοση αρ κετών συγγραμμάτων με συγγραφείς διαφορετικών ειδικοτήτων - κτηνιά τρους, ηθολόγους, ανθρωπολόγους, ζωολόγους, ψυχολόγους, γλωσσολό γους, γιατρούς και νομικούς -, απόδει ξη της ικανότητας της Ανθρωζωολογί ας να δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα σε πολλές διαφορετικές επιστήμες.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΔΡ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Στην ταινία Ο πλανή της των πιθήκων του Franklin J. Schaffner, που αποτέλεσε μια κινηματογραφική επιτυχία του 1968, τρεις αμερικανοί κοσμοναύτες προσγειώνονται σε έναν άγνωστο για αυτούς πλανήτη στον οποίο κυβερνά ένα είδος πιθήκων. Οι άνθρωποι που κατοικούν εκεί δεν έχουν τη δυνατότητα της ομιλίας και αντιμετωπίζονται απ’ αυτούς τους πιθήκους ως όντα κατώτερα, βρωμερά, άσχημα, που μεταφέρουν μολυσματικές ασθένειες, δεν έχουν καμία αξία, ούτε δικαιώματα, λογική και ψυχή.
ΟΛΓΑ ΚΗΚΟΥ ΔΡ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ (ΗΠΑ), ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ COMPASSION IN WORLD FARMING
Ο σπισισμός, έννοια που σημαίνει ότι τα άλλα ζώα είναι κατώτερα από τα ανθρώπινα ζώα και ότι το είδος μπορεί να αποτελεί λόγο για διάκριση και δικαιολογία για την κυριαρχία του «ανωτέρου» στον «κατώτερο», έχει αποτελέσει τη θεωρητική βάση πάνω στην οποία βασίζεται σήμερα η αν θρώπινη κοινωνία. Η θεώρηση αυτή επικρατεί και στον ευρύτερο οικολογι κό χώρο, όπου κυριαρχεί η έννοια της «προστασίας» των ζώων η οποία μάλι στα περιορίζεται συνήθως σε συγκε κριμένα είδη, π.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΖΩΑ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΠΑΝΙΔΑΣ;
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Οι ελέφαντες, οι τίγρεις, οι καμηλοπαρδάλεις, οι αρκούδες και οι ρινόκεροι πάντα ήταν μαγικά ζώα που κέντριζαν τη φαντασία των ανθρώπων, τροφοδοτούσαν τους μύθους των λαών και μας γέμιζαν δέος. Δυστυχώς σήμερα κινδυνεύουν με εξαφάνιση, ενώ στα μέσα του προηγούμενου αιώνα οι αριθμοί τους ευημερούσαν. Ομως, γιατί άραγε χρειάζεται να τα διασώσουμε; Εχουν κάποια αξία για εμάς και για τους απογόνους μας; Θα χάσουμε «κάτι» αν τυχόν εξαφανιστούν από προσώπου γης; Εν πρώτοις να δηλώσουμε ότι όντως τα ζώα αυτά έχουν αξία χρήσης, είτε άμεση, που συμπυκνώνεται, π.
ΜΑΡΙΑ ΓΑΝΩΤΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΑΝΙΜΑ - ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ
Ο φυσικός πλούτος, χρόνο με τον χρόνο, φθίνει εξαιτίας της αν θρώπινης δρα στηριότητας. Ο ρυθμός απώλειας των ειδών εμφανίζε ται υψηλότερος κατά 1.00φορές σε σχέση με τον φυσιολογικό. Ενα στα οκτώ είδη πτηνών κινδυνεύει να εξα φανιστεί, όπως και ένα στα τέσσερα θηλαστικά, ενώ η απειλή για τα αμφί βια διαγράφεται μεγαλύτερη, με ένα στα τρία. Συγκριτικά με το 1970, η βι οποικιλότητα έχει μειωθεί κατά 30%, έχουν χαθεί τα μισά τροπικά δάση και όσο η κλιματική αλλαγή θα εξελίσσε ται η κατάσταση θα χειροτερεύει.
ΟΙ ΧΕΛΩΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΤΑ... ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΜΒΡΥΑ 
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΑ ΕΠΙΚΟΥΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια οι νομοθετικές και άλλες κινήσεις των Πολιτειών για τον περιορισμό του δικαιώματος της έκτρωσης έχουν αυξηθεί. Ανάμεσα σε άλλα, παρατηρείται μια τάση επιβολής ενός προγράμματος υποχρεωτικού υπερηχητικού ελέγχου στις κλινικές όπου πραγματοποιούνται εκτρώσεις. Ως τώρα 2Πολιτείες προτείνουν, ή και επιβάλλουν, έλεγχο της μήτρας της γυναίκας με υπέρηχο ως μέρος της διαδικασίας της έκτρωσης. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ...
ΙΩΣΗΦ ΜΠΟΤΕΤΖΑΓΙΑΣ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Οι πόρτες του εκκλησιαστικού δικαστηρίου της Λωζάννης ήταν ορθάνοιχτες εκείνη την ημέρα του 1451, περιμένοντας τους κατηγορουμένους, αλλά εκείνοι δεν έλεγαν να φανούν. Οι κατηγορίες ήταν βαριές: συστηματική παρακώλυση της αλιείας και παρενόχληση των ψαράδων της λίμνης της Βέρνης. Ολοι οι τύποι της νομικής διαδικασίας είχαν τηρηθεί: εδώ και καιρό οι κλητήρες του δικαστηρίου είχαν σταλεί τρεις φορές στη λίμνη, όπως προέβλεπε το ρωμαϊκό τυπικό. Εκεί διάβασαν τις κατηγορίες και κάλεσαν τους εμπλεκομένους να παρουσιαστούν την ορισμένη ημέρα και ώρα στο δικαστήριο για να τις αντικρούσουν.
ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Ποια είναι η σχέση του ανθρώπου με ένα ζώο συντροφιάς; Η πρώτη απάντηση: μια εργαλειακή, χρηστική σχέση. Ο άνθρωπος προσφέρει τροφή και κατάλυμα - το ζώο είναι φύλακας ή κυνηγός. Μία παλιά μας οικιακή βοηθός, φρέσκια από το χωριό, αναρωτιόταν: «Μα γιατί έχουμε γάτες, αφού δεν έχουμε ποντίκια;». Η ερμηνεία αυτή όμως δεν εξηγεί τα φαινόμενα επικοινωνίας, εξάρτησης και θυσίας, που παρατηρούνται σε αυτή τη σχέση. Το ζώο που πεθαίνει από μαρασμό όταν χαθεί ο άνθρωπός του (παρ’ όλο που εξακολουθεί να έχει κατάλυμα και τροφή), το ζώο που διακινδυνεύει τη ζωή του ή που ιεραρχεί το χάδι πάνω από την τροφή.
ΙΣΜΗΝΗ ΚΑΠΑΝΤΑΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Υπάρχουν ηλεκτρονικές ηδονές; Υπάρχουν. Μία απ’ αυτές, ένα ηδονικό παιχνίδι που μου επιφύλαξε η ζωή τα τελευταία χρόνια, όταν καθισμένη μπροστά στον υπολογιστή, και έχοντας τοποθετήσει στην ειδική της θέση τη «μαγική» δισκέτα, αυτό το πλαστικό αντικείμενο γνωστότερο ως CD, που θυμίζει τους δίσκους 45 στροφών από βινύλιο των νιάτων μου και περιέχει ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, ό,τι ποθεί η ψυχή μας στην κυριολεξία, άλλοτε Ομηρο, ολόκληρη την Ιλιάδα και την Οδύσσεια ...
ΓΑΤΑ «ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ»
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΙΔΑΚΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η κόρη μου είναι τρελή, δεν εί ναι στα καλά της, σας πα ρακαλώ πείτε της κι εσείς κάτι διότι θα βρούμε το μπελά μας, δε θα γυρίσουμε στην Αθήνα, απευθύν θηκε σε μένα, μπαϊλντισμένος πια ο άγνωστος κύριος όταν κατάλαβε πως είμαι Ελληνας. Μου έδειξε την εικοσι πεντάχρονη συμπαθέστατη κοπελί τσα που καθόταν μουτρωμένη λίγο παραπέρα και βαστούσε στοργικά στην αγκαλιά της μια πανέμορφη λευ κή γατούλα. Εγώ χωρίς την Ιζμίρ δεν γυρίζω στην Αθήνα, μπορείς να φύ γεις μόνος σου, θα μείνω εδώ, του είπε ήρεμα εκείνη αγνοώντας εντελώς την παρουσία μου και κάθησε σ’ ένα σκα λοπάτι κατάδρομα.
ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΘΕΑΤΡΟΥ
Ενας παλιός φίλος, μακαρίτης πια, με μύησε στα μυστικά των ζώων, κυρίως των γάτων και των σκύλων. Ζώντας ανάμεσα σε περσικές γάτες και αλήτες μπάσταρδους σκύλους, έλεγε, όχι χαριτολογώντας, αλλά σοβαρά, με επίγνωση και όσων έλεγε που ήταν αποτέλεσμα μακράς σπουδής πάνω στη συμπεριφορά των οικιακών κυρίως ζώων. «Οι γάτες και τα σκυλιά έχουν γλώσσα και δύνανται να ομιλούν· αν δεν το κάνουν, όντας σοβαρά υποκείμενα που δεν χαραμίζουν, σε φλυαρίες και ανοησίες, όπως οι άνθρωποι, φαντασία και χρόνο, το κάνουν γιατί δεν έχουν πράγματι τίποτε σοβαρό και πρωτότυπο κάθε φορά να αρθρώσουν».
ΟΣΑ ΜΟΥ 'ΜΑΘΕ Η ΜΠΙΛΑΙΝΑ
ΚΟΣΜΑΣ ΒΙΔΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Στο βιβλίο του Γκουερίνο Τζορτζέτι «Ανθρωποι και άλλα ζώα» (εκδόσεις Γνώση) δίποδα, τετράποδα, φτερωτά και ψάρια εκδικούνται με διάφορους, από ευφάνταστους ως αποτρόπαιους, τρόπους τους ανθρώπους που τα έχουν βλάψει. Μεγαλωμένος σε μια οικογένεια που με έμαθε να συντρέχω τον «αδύναμο» - ειδικά όταν εκδηλώνει την αφοσίωσή του κουνώντας την ουρά του, γουργουρίζοντας, κελαηδώντας - θέλω να πιστεύω ότι αν οι «απειλές» του συγγραφέα γίνουν πραγματικότητα δεν θα υπάρξει ζώο που θα στραφεί εναντίον μου.
ΓΙΑΝΝΗΣ Ν. ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
«Οι γάτες προσφέρουν στους συγγραφείς κάτι που οι ανθρώπινες συναναστροφές είναι αδύνατον να τους δώσουν: διακριτική συντροφιά που δεν απαιτεί ανταλλάγματα, ειρηνική και ανήσυχη σαν την ακύμαντη θάλασσα» γράφει σε ένα μικρό δοκίμιό της για τις γάτες η Πατρίτσια Χάισμιθ. Και είναι γεγονός ότι πολλοί συγγραφείς ζούσαν συντροφιά με αυτά τα ανήσυχα τετράποδα όπως ο Ζορζ Σιμενόν, ο Εντγκαρ Αλαν Πόε, ο Μποντλέρ, η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Λ. Φ. Σελίν, ο Τ. Σ. Ελιοτ, ο Τ.
H ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
1 Εχουν περάσει δεκαετίες αφό του είδα το ντοκιμαντέρ του Βέρνερ Χέρτζοκ «Στη χώρα της σιωπής και του σκότους». Οι τρόφιμοι ενός ιδρύματος τυφλών και κωφαλά λων πετούσαν πάνω απ’ τις Αλπεις. Ενας συνοδός τούς περιέγραφε την ει κόνα του βουνού με το τυφλό αλφάβη το (σημεία-αγγίγματα στην παλάμη). Ο καθένας μετέδιδε το τοπίο στον διπλα νό του, με τον ίδιο τρόπο. Το θυμήθη κα ένα πολύ ζεστό μεσημέρι στο κέ ντρο του Ρίμινι, στο στενό δρόμο που οδηγεί από την πλατεία των Τριών Μαρτύρων στην Αψίδα του Αυγού στου.
Από τη νέα πληγή που μ' άνοιξεν η μοίρα έμπαιν' ο ήλιος, θαρρούσα, στην καρδιά μου με τόση ορμή, καθώς βασίλευε, όπως από ραγισματιάν αιφνίδια μπαίνει το κύμα σε καράβι π' ολοένα βουλιάζει. Γιατί εκείνο πια το δείλι, σαν άρρωστος, καιρό, που πρωτοβγαίνει ν' αρμέξει ζωή απ' τον έξω κόσμον, ήμουν περπατητής μοναχικός στο δρόμο που ξεκινά από την Αθήνα κ' έχει σημάδι του ιερό την Ελευσίνα. Τι ήταν για μένα αυτός ο δρόμος πάντα σα δρόμος της Ψυχής. Φανερωμένος μεγάλος ποταμός, κυλούσε εδώθε αργά συρμένα από τα βόδια αμάξια γεμάτα αθεμωνιές ή ξύλα, κι άλλα αμάξια, γοργά που προσπερνούσαν, με τους ανθρώπους μέσα τους σαν ίσκιους.
ΕΝΑΣ ΓΑΤΟΣ, ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΤΟ ΒΗΜΑ»
Ισως να μην ήταν τυχαίο που το παρακάτω κείμενο μου ζητήθηκε από τον Γιάννη Μπασκόζο την ίδια ημέρα που θα πήγαινα, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, στον Πόρο. Το νησί θεωρείται κάτι σαν Παράδεισος Γατών Ελλάδας Νο 2, με Νο 1 την Υδρα. Και είναι. Στον Πόρο οι γάτες δεν θεωρούνται αδέσποτα ζώα αλλά ατραξιόν. Σε έναν Παράδεισο Γατών λοιπόν μπόρεσα να γράψω το κείμενο με περισσότερο κέφι την ώρα που η φίλη μου η Βασιλική αποκτούσε επαφές με όσες γάτες και όσους γάτους έβλεπε μπροστά της.